دعاى هشتم : پناه بردن به خدا از سختيها واخلاق ناپسند وكردار نكوهيده ( 1 ) پروردگارا به تو پناه مىبرم از هيجان حرص وآز واز شدت خشم وچيرگى حسد وسستى صبر وكمي قناعت وبدى اخلاق وافراط در شهوت وملكهء عصبيّت ( طرفدارى از باطل ) ( 2 ) و ( به تو پناه مىبرم ) از پيروى هوس ومخالفت هدايت وخواب غفلت وانجام كارهاى سخت ومقدم داشتن باطل بر حق واصرار كردن بر گناه وكوچك شمردن معصيت وسنگين دانستن طاعت وبندگى ( 3 ) و ( به تو پناه مىبرم ) از فخر فروشى ثروتمندان وخوار وكوچك شمردن نيازمندان وبد رفتارى با زير دستانمان وناسپاسى نسبت به كسى كه به ما نيكى كرده است . ( 4 ) و ( به تو پناه مىبرم ) از اينكه به ستمگرى كمك كنيم يا اينكه ستمديده‌اى را خوار گردانيم يا آنچه حق ما نيست بخواهيم يا در بارهء علم از روى ناداني سخن بگوييم . ( 5 ) وبه تو پناه مىبريم از اينكه قصد غشّ وخيانت به كسى را در سر بپرورانيم وبا اعمالمان به عجب وخودپسندى گرفتار شويم وآرزوهامان را دراز كنيم . ( 6 ) وبه تو پناه مىبريم از باطن وسيرت زشت وكوچك شمردن گناه كوچك ، واز اينكه شيطان بر ما چيره شود يا روزگار ما را بدبخت كند يا پادشاه بر ما ستم نمايد . ( 7 ) وبه تو پناه مىبريم از اقدام بر اسراف واز نيافتن روزى به اندازهء نياز . ( 8 ) وبه تو پناه مىبريم از سرزنش دشمنان واز احتياج به همنوعان واز زندگى در سختى واز مرگ بدون آمادگى ( بدون توشه )